Hebben, hebben, hebben

Briljant ideetje van ondergetekende. Al bladerend door de folders van de week viel mijn oog op een opblaasbare lounger. En ik liet mijn mannelijke oerinstinct spreken; ‘hebben!!’.

Dus op de fiets naar de plaatselijke drogist, die natuurlijk allang geen drogist meer is. Want dat soort zaken zijn inmiddels veel meer dan een drogist, of eigenlijk helemaal geen drogist. Vroeger was een drogist een specialist in allerlei middeltjes en zalfjes, spulletjes die ook zonder recept verkrijgbaar waren. Een eerzaam beroep. Ikzelf haalde er altijd van die kleine zwart-wit pastilles. Een onsje voor 50 cent, dat waren nog eens tijden.

Tegenwoordig zijn het meestal winkels met echt van alles en nog wat. De poedertjes en de zalfjes zijn er nog steeds, maar nu zijn er ook de shampoos (2 voor de prijs van 1!), make-up artikelen en heel veel losse ‘dingen’. En met ‘dingen’ bedoel ik goedkope kleding, speelgoed, elektronica. En opblaasbare loungers!

Ik had mijn slag geslagen, en fietste blij naar huis. Ik zag me al liggen, op de lounger in de voortuin. Ik moet daarbij even uitleggen dat er een prima lounge-set in onze achtertuin staat, met fijne kussens en een parasol bij de hand als die nodig is. Maar ja, mannen hè? Hebben, hebben, hebben.

Maar goed, de lounger. Even uitzoeken hoe je ‘m op moest blazen, gelukkig heb ik een elektrische pomp voor dat soort zaken. Ik begon vol goede moed het ding op te blazen, in de woonkamer. Blijkt ‘ie te groot om door de deur naar buiten te kunnen. Slim! Dus; grotendeels leeg laten lopen, mee naar buiten, verlengsnoer voor de pomp meezeulen, en weer pompen.

En jawel, na een minuut of 10 blazen, was de pomp klaar, en de lounger ook. Ik pakte ‘m op, (licht is ‘ie wel!) en legde ‘m neer op het beoogde plekje, beetje in de schaduw, maar wel lekker warm. Onder onze magnolia. Waar dus ook takjes liggen. Die in het gras vallen en dan omhoog wijzen. Waar je geen lounger op moet zetten. Zeker niet als je er met je honderd kilo op gaat liggen. Gevolg? Een lekke lounger. Hup, prullebak in.

De rest van de middag heb ik met mijn e-reader op de lounge-set in de tuin gelegen. Naast mijn vrouw, die me af en toe meewarig aankeek. En soms ook haar lachen nauwelijks kon onderdrukken. Gelijk had ze …