
Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik was afgelopen weekend eindelijk weer eens bezig met een hobby, die ik al zo’n 45 jaar beoefen, alleen het afgelopen jaar even niet. Voetbal. In mijn geval; ‘oude mannen voetbal’. Ik ben van pupillen, via junioren naar senioren gegaan, en later ook nog eens opgeschoven via 35+ naar 45+. En het wordt ook nog wel ‘walking football’, voor 60plussers. Al voel ik me daar nu nog net te fit voor.
En als ik fit zeg, bedoel ik eigenlijk dat ik nog net kan aanzetten voor een sprintje. Nog net. En ik bedoel ook dat de reservebank meer dan eens er meer dan uitnodigend bijstaat. Gelukkig mogen we door wisselen op mijn niveau.
Maar zoals ik al zei, dit weekend mocht het weer; samen sporten. En het was heerlijk! Mooi weer, en dan 14 oude kerels die zich in het zweet sprinten, of nee, hollen. Of eigenlijk snelwandelen. Maar goed, het was lekker!
In mijn geval gaat het allemaal niet zo snel meer, ik zit per slot van rekening dichter bij de 60+ voor het walking football dan bij de 45+. Maar het blijft leuk. Tot vanmorgen. Want oh man, wat een stramme spieren heb ik nu. Niet eens spierpijn, maar meer protestacties van waar ooit spieren zaten.
Daar zit je dan op de bank. Lekker achterover, in de fijne zachte kussens. Maar je moet toch een keer opstaan. En dat is nou net het probleem. Want die spieren waar ik het over had, die hebben daar hele andere ideeën over. Die zien dat niet zo zitten, dat staan.
Maar laat daar nou een oplossing voor zijn. Nog niet voor mij, , maar voor mensen die het echt zwaarder hebben dan ik. Want wat als je altijd problemen hebt met opstaan? Dan neem je een ‘sta op’-stoel! Briljant! Ik kwam het laatst tegen in een reclame, en vond het prachtig. Een stoel die je kunt kieperen, die jou dan een soort ‘kontje’ geeft, zoals we dat vroeger noemden, als we een hek over moesten of zo. Je wordt door de stoel rechtop gezet en kunt zo weglopen.
Tja, ik ben er (denk ik dan toch) nog niet zelf aan toe. Maar hij staat wel op mijn stiekeme wensenlijstje, voor over een paar jaar.
