Stoelendans in Den Haag

Stoelendans. Een hartstikke leuk spelletje, met een lekker muziekje, stoelen in een kring en dan rondjes dansen met z’n allen. En op het einde blijft er dan één winnaar over. Zouden de politici die uitkomst ook voor ogen hebben bij hun stoelendans op het Binnenhof de afgelopen maanden? Of spelen ze met andere spelregels?

De formatie

De stoelen stonden keer op keer netjes klaar, aan het begin van de formatie. In steeds wisselende samenstellingen zagen we de hoofdrolspelers voorbijkomen. Maar in dit geval was het niet de spelleiding die stoelen uit de kring haalde. Nu haalden de deelnemers zelf er stoelen tussenuit of ze zetten er juist een paar terug. ‘Ik wil niet met jou!’. Of ‘wij willen niet met hen’. Of nog weer anders ‘ik wil alleen als hij ook meedoet’. ‘Wat een stelletje kleuters’, zou mijn oma zeggen. En die zou het zo opgelost hebben hoor.

Gekibbel

Mijn oma wist namelijk wel van wanten. Die runde een redelijk groot gezin; opa was voor z’n werk vaak weg. En dus loste oma de problemen zelf op, zoals ruzie. En ruzie krijg je, als er 6 kinderen rondhollen. Ze sloegen elkaar nog net niet de hersens in, mijn moeder, m’n oom en mijn 4 tantes. En u kunt zich vast wel voorstellen dat er nog wel eens gekibbeld werd, zo met 5 zussen en 1 klein broertje.

Daadkrachtig

En wat deed oma dan? Heel simpel; een paar stoelen om de eettafel, de deur van de achterkamer dicht en de dames mochten er pas uit als er een voor iedereen acceptabele oplossing was. Niet eerder. En dus ook geen eten zonder oplossing. Nou, ik verzeker u, dat kostte nooit veel tijd hoor. En nu ik die stoelendans in Den Haag aankijk, verlang ik wel eens naar mijn oma.

Oplossing

Die vond het overigens niet haar oplossing, maar die van de zussen. Want die moesten het doen zei ze. En daarom was ik blij dat de nieuwe informateur hetzelfde zei. ‘De partijen moeten het zelf oplossen’. Nu maar hopen dat ‘ie de stoelen al klaar heeft gezet, en dat hij de sleutel van de vergaderzaal heeft. ‘Sorry beste fractieleiders, geen eten, geen krant, geen televisie, geen nachtrust, voordat jullie eruit zijn. Dan mogen jullie naar buiten komen’.

Het zijn per slot van rekening maar al te vaak net kibbelende kinderen, die politici.